Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: There was a firm persuasion, that in the
Notes
Display Vulgate text
Display Statenvertaling
The New Testament

Acts chapter 200
Next chapter
Return to index
Previous chapter
Paul to Troas

1 And after the uproar was ceased, Paul called unto him the disciples, and embraced them, and departed for to go into Macedonia.
2 And when he had gone over those parts, and had given them much exhortation, he came into Greece.
3 And there abode three months. And when the Jews laid wait for him, as he was about to sail into Syria, he purposed to return through Macedonia.
4 And there accompanied him into Asia Sopater of Berea [son of Pyrrhus]; and of the Thessalonians, Aristarchus and Secundus; and Gaius of Derbe, and Timotheus; and of Asia, Tychicus and Trophimus.
5 These going before tarried for us at Troas.
6 And we sailed away from Philippi after the days of unleavened bread, and came unto them to Troas in five days; where we abode seven days.
7 And upon the first day of the week, when the disciples came together to break bread, Paul preached unto them, ready to depart on the morrow; and continued his speech until midnight.
8 And there were many lights in the upper chamber, where they were gathered together.
9 And there sat in a window a certain young man named Eutychus, being fallen into a deep sleep: and as Paul was long preaching, he sunk down with sleep, and fell down from the third loft, and was taken up dead.
10 And Paul went down, and fell on him, and embracing him said, Trouble not yourselves; for his life is in him.
11 When he therefore was come up again, and had broken bread, and eaten, and talked a long while, even till break of day, so he departed.
12 And they brought the young man alive, and were not a little comforted.
13 And we went before to ship, and sailed unto Assos, there intending to take in Paul: for so had he appointed, minding himself to go afoot.

Paul meets the elder at Milete

14 And when he met with us at Assos, we took him in, and came to Mitylene.
15 And we sailed thence, and came the next day over against Chios; and the next day we arrived at Samos, and tarried at Trogyllium; and the next day we came to Miletus.
16 For Paul had determined to sail by Ephesus, because he would not spend the time in Asia: for he hasted, if it were possible for him, to be at Jerusalem the day of Pentecost.
17 And from Miletus he sent to Ephesus, and called the elders of the Church.
18 And when they were come to him, he said unto them, Ye know, from the first day that I came into Asia, after what manner I have been with you at all seasons,
19 Serving the LORD with all humility of mind, and with many tears, and temptations, which befell me by the lying in wait of the Jews:
20 And how I kept back nothing that was profitable unto you, but have shewed you, and have taught you publickly, and from house to house,
21 Testifying both to the Jews, and also to the Greeks, repentance toward God, and faith toward our Lord Jesus Christ.
22 And now, behold, I go bound in the spirit unto Jerusalem, not knowing the things that shall befall me there:
23 Save that the Holy Ghost witnesseth in every city, saying that bonds and afflictions abide me.
24 But none of these things move me, neither count I my life dear unto myself, so that I might finish my course with joy, and the ministry, which I have received of the Lord Jesus, to testify the gospel of the grace of God.
25 And now, behold, I know that ye all, among whom I have gone preaching the kingdom of God, shall see my face no more.
26 Wherefore I take you to record this day, that I am pure from the blood of all men.
27 For I have not shunned to declare unto you all the counsel of God.
28 Take heed therefore unto yourselves, and to all the flock, over the which the Holy Ghost hath made you overseers, to feed the Church of God, which he hath purchased with his own blood.
29 For I know this, that after my departing shall grievous wolves enter in among you, not sparing the flock.
30 Also of your own selves shall men arise, speaking perverse things, to draw away disciples after them.
31 Therefore watch, and remember, that by the space of three years I ceased not to warn every one night and day with tears.
32 And now, brethren, I commend you to God, and to the word of his grace, which is able to build you up, and to give you an inheritance among all them which are sanctified.
33 I have coveted no man's silver, or gold, or apparel.
34 Yea, ye yourselves know, that these hands have ministered unto my necessities, and to them that were with me.
35 I have shewed you all things, how that so labouring ye ought to support the weak, and to remember the words of the Lord Jesus, how he said, It is more blessed to give than to receive.
36 And when he had thus spoken, he kneeled down, and prayed with them all.
37 And they all wept sore, and fell on Paul's neck, and kissed him,
38 Sorrowing most of all for the words which he spake, that they should see his face no more. And they accompanied him unto the ship.

Events: Paul to Troas, Eutychus falls out of a window, Paul meets the elder at Milete

Handelingen 20

1Nadat nu het oproer gestild was, Paulus, de discipelen tot zich geroepen en gegroet hebbende,1) ging uit om naar Macedonie te reizen.
2En als hij die delen doorgereisd, en hen met vele redenen vermaand had, kwam hij in Griekenland.2)
3En als hij aldaar drie maanden overgebracht had,3) en hem van de Joden lagen gelegd werden, als hij naar Syrie zoude varen, zo werd4) hij van zin weder te5) keren door Macedonie.
4En hem vergezelschapte tot in Azie6) Sopater7) van Berea;8) en van de Thessalonicensen Aristarchus en Sekundus; en Gajus van Derbe, en Timotheus en van die van Azie9) Tychikus en Trofimus.
5Dezen, vooraf heengegaan zijnde, wachtten ons te Troas.
6Wij nu scheepten af van Filippi na de dagen der ongehevelde10) broden, en kwamen in vijf dagen11) bij hen te Troas, alwaar wij ons zeven12) dagen onthielden.13)
7En op den eersten dag14) der week, als15) de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken,16) handelde Paulus17) met hen, zullende des anderen daags verreizen; en hij strekte zijne rede uit tot den middernacht.
8En er waren vele lichten in18) de opperzaal waar zij vergaderd waren.19)
9En een zeker jongeling, met name Eutychus, zat in het venster en met een diepen slaap overvallen zijnde,20) alzo Paulus lang tot hen21) sprak, door den slaap nederstortende,22) viel van de derde zoldering nederwaarts, en werd dood opgenomen.
10Doch Paulus, afgekomen zijnde, viel op hem, en hem omvangende, zeide hij: Weest niet beroerd; want zijn ziel is in hem.23)
11En als hij weder boven gegaan was, en brood gebroken24) en wat gegeten had,25) en lang, tot den dageraad toe, met hen gesproken had, vertrok hij alzo.26)
12En zij brachten den knecht levende, en waren bovenmate vertroost.27)
13Maar wij, vooruit naar het schip gegaan zijnde, voeren af naar Assus, waar28) wij Paulus zouden innemen; want hij had het alzo bevolen, en29) hijzelf zou te voet gaan.30)
14En als hij zich te Assus bij ons gevoegd had, namen wij hem in, en kwamen te Mitylene.31)
15En van daar afgescheept zijnde, kwamen wij den volgenden dag tegen Chios over,32) en des anderen daags legden wij aan te Samos, en33) bleven te Trogyllion,34) en den dag daaraan kwamen wij te Milete.35)
16Want Paulus had voorgenomen36) Efeze voorbij te varen, opdat hij niet den tijd in Azie zou verslijten; want hij spoedde zich, om (zo het hem mogelijk ware) op den pinksterdag37) te Jeruzalem te zijn.
17Maar hij zond van Milete naar Efeze, en hij ontbood de ouderlingen der Gemeente.
18En als zij tot hem gekomen waren, zeide hij tot hen: Gijlieden weet, van den eersten dag af, dat ik in Azie ben38) aangekomen, hoe ik bij u den gansen tijd geweest ben;
19Dienende den Heere met alle ootmoedigheid,39) en vele tranen, en40) verzoekingen,41) die mij overkomen zijn door de lagen der Joden;
20Hoe ik niets achtergehouden42) heb van hetgeen nuttig was, dat ik u niet zou verkondigd en u geleerd hebben, in het openbaar en bij de huizen;43)
21Betuigende,44) beiden Joden en Grieken, de bekering tot God en het geloof in onzen Heere Jezus Christus.
22En nu ziet, ik, gebonden zijnde45) door den Geest,46) reis naar Jeruzalem, niet wetende,47) wat mij daar ontmoeten zal;
23Dan dat de Heilige Geest van stad tot48) stad betuigt, zeggende,49) dat mij banden en verdrukkingen aanstaande zijn.50)
24Maar ik acht op51) geen ding, noch houde mijn leven dierbaar52) voor mijzelven, opdat ik mijn loop met53) blijdschap mag volbrengen, en den dienst, welken ik van den Heere Jezus ontvangen heb, om te betuigen het Evangelie der genade Gods.54)
25En nu ziet, ik weet, dat gij allen, waar ik doorgegaan ben, predikende het Koninkrijk Gods, mijn aangezicht niet meer zien zult.
26Daarom betuig ik ulieden op deze huidigen dag, dat ik rein ben van55) het bloed van u allen.
27Want ik heb niet achtergehouden,56) dat ik u niet zou verkondigd hebben al den raad Gods.57)
28Zo hebt dan acht op uzelven58) en op de gehele kudde, over dewelke u59) de Heilige Geest60) tot opzieners gesteld61) heeft, om de Gemeente Gods te weiden, welke62) Hij63) verkregen heeft64) door Zijn65) eigen bloed.
29Want dit weet ik, dat na mijn vertrek66) zware67) wolven tot68) u inkomen zullen, die de kudde niet sparen.
30En uit uzelven69) zullen mannen opstaan, sprekende verkeerde dingen,70) om de discipelen af te trekken achter zich.71)
31Daarom waakt, en gedenkt, dat ik drie jaren72) lang nacht en dag, niet opgehouden heb een iegelijk met tranen te vermanen.
32En nu, broeders, ik bevele u Gode, en den woorde73) Zijner genade, Die machtig74) is u op te bouwen, en75) u een erfdeel76) te geven onder al de geheiligden.77)
33Ik heb niemands zilver, of goud, of kleding begeerd.
34En gijzelve weet, dat deze handen tot mijn nooddruft, en dergenen, die met mij waren, gediend hebben.
35Ik heb u in alles getoond, dat men, alzo arbeidende, de zwakken moet78) opnemen,79) en gedenken aan de woorden van den Heere Jezus, dat Hij gezegd80) heeft: Het is zaliger te81) geven, dan te82) ontvangen.
36En als hij dit gezegd had, heeft hij nederknielende met hen allen gebeden.
37En er werd een groot geween van83) hen allen; en zij, vallende om den hals van Paulus, kusten hem;
38Zeer bedroefd zijnde, allermeest over het woord, dat hij gezegd had, dat zij zijn aangezicht niet meer zien zouden; en zij geleidden hem naar het schip.