Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: At last, after well-merited commendation
Notes
Display Latin text
Display Dutch text
The Gallic War (De Bello Gallico) by Julius Caesar
Translated by Alfred John Church and William Jackson Brodribb
Book IV Chapter 22: Caesar in Britain. The Morini.[55 BC]
Next chapter
Return to index
Previous chapter
While Caesar remains in these parts for the purpose of procuring ships, embassadors come to him from a great portion of the Morini, to plead their excuse respecting their conduct on the late occasion; alleging that it was as men uncivilized, and as those who were unacquainted with our custom, that they had made war upon the Roman people, and promising to perform what he should command. Caesar, thinking that this had happened fortunately enough for him, because he neither wished to leave an enemy behind him, nor had an opportunity for carrying on a war, by reason of the time of year, nor considered that employment in such trifling matters was to be preferred to his enterprise on Britain, imposes a large number of hostages; and when these were brought, he received them to his protection. Having collected together, and provided about eighty transport ships, as many as he thought necessary for conveying over two legions, he assigned such ships of war as he had besides to the quaestor, his lieutenants, and officers of cavalry. There were in addition to these eighteen ships of burden which were prevented, eight miles from that place, by winds, from being able to reach the same port. These he distributed among the horse; the rest of the army, he delivered to Quintus Titurius Sabinus and Lucius Aurunculeius Cotta, his lieutenants, to lead into the territories of the Menapii and those cantons of the Morini from which embassadors had not come to him. He ordered Publius Sulpicius Rufus, his lieutenant, to hold possession of the harbor, with such a garrison as he thought sufficient.

Event: Caesar in Britain

Caesar in Brittania. De Morini.

Terwijl Caesar in dit gebied verbleef vanwege de voorbereiding van de vloot, kwamen uit een groot gedeelte van (het gebied van) de Morinen gezanten naar hem, om zich verontschuldigen voor de tactiek van het afgelopen jaar, omdat zij als buitenlanders en mensen die geen ervaring hadden met de Romeinse levenswijze het Romeinse volk de oorlog hadden aangedaan, en om te beloven dat te zullen doen, wat hij hen had opgelegd. Caesar beoordeelde deze ontwikkeling als een die voor voldoende gunstig uitpakte en, omdat hij noch een vijand in de rug wilde achterlaten noch gezien het tijdstip van het jaar de gelegenheid had tot oorlog voeren noch van vond dat de zorg over zo onbeduidende kwesties boven Britannia mocht worden gesteld, legde hij hen een groot aantal gijzelaars op. Toen deze waren aangeleverd, nam hij hen onder zijn bescherming. Na ongeveer 80 vrachtschepen te hebben laten samenbrengen en op een punt verzamelen, zoveel als volgens hem voldoende waren voor het transport van twee legioenen, heeft hij wat hij daarnaast aan oorlogsschepen had, aan de quaestor, de onderbevelhebbers en de hoofdcommandanten toegewezen. Hierbij kwamen nog achttien vrachtschepen die door de wind op acht mijl afstand van die plek ervan werden weerhouden om dezelfde haven te kunnen bereiken. De rest van het leger gaf hij aan de onderbevelhebbers Quintus Titurius Sabinus en Lucius Aurunculeius Cotta om het te leiden naar de MenapiŽrs en die dorpen van de Morinen, van wier kant geen gezanten tot hem waren gekomen. Hij beval onderbevelhebber Publius Sulpicius Rufus met dat garnizoen dat hij voldoende achtte, de haven bezet te houden.