Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: The emperor thought nothing charming or
Notes
Display Latin text
Display Dutch text


Ovid XIV Chapter 19: 805-828 The deification of Romulus
Next chapter
Return to index
Previous chapter
Tatius died, and you, Romulus, gave orders equally to both peoples. Mars, removing his helmet, addressed the father of gods and men in these words: The time has come, lord, to grant the reward (that you promised to me and your deserving grandson), since the Roman state is strong, on firm foundations, and does not depend on a single champion: free his spirit, and raising him from earth set him in the heavens. You once said to me, in person, at a council of the gods (since I am mindful of the gracious words I noted in my retentive mind), 'There will be one whom you will raise to azure heaven.' Let your words be ratified in full!' Omnipotent Jupiter nodded, and, veiling the sky with dark clouds, he terrified men on earth with thunder and lightning. Mars knew this as a sign that ratified the promised ascension, and leaning on his spear, he vaulted, fearlessly, into his chariot, the horses straining at the blood-wet pole, and cracked the loud whip. Dropping headlong through the air, he landed on the summit of the wooded Palatine. There he caught up Romulus, son of Ilia, as he was dealing royal justice to his people. The king's mortal body dissolved in the clear atmosphere, like the lead bullet, that often melts in mid-air, hurled by the broad thong of a catapult. Now he has beauty of form, and he is Quirinus, clothed in ceremonial robes, such a form as is worthier of the sacred high seats of the gods.

Event: Death and Apotheosis of Romulus

Na Tatiusí regering kwam Romulus aan de macht en die bestuurde beide volken volgens dezelfde wetten. Toen sprak Mars tot de oppergod van aarde en hemel: "Vader! Het uur heeft geslagen, Rome heeft zich gegrondvest en laat zich door een leider besturen. Vervul nu uw beloften waar uw kleinzoon recht op heeft door hem op te nemen in de hemel. U hebt me tijdens een zitting van de godenraad, ik herinner het me nog alsof het gisteren was, beloofd een van je zonen te begeleiden naar de godenwoning. Laat die uitspraak nu in vervulling gaan." De opperheerser knikte.

Toen werd de lucht bedekt door een duister wolkendek en de aarde werd opgeschrikt door donder en bliksem. Mars begreep dat dit het teken was tot de beloofde hemelvaart. Hij besteeg zijn wagen en zonder vrees zweepte hij de paarden op. Hij gleed steil omlaag de lucht door en landde boven op de met bomen begroeide Palatijn. Daar velde Romulus als rechter vonnissen voor het volk. Plots werd Romulus, tijdens een vonnis, opgetild en zijn lichaam verdween als een afgeschoten kogel in de ijle lucht. Toen verscheen een stralend hoofd, de beeltenis van Quirinus, in koningskleed.