Home Introduction Persons Geogr. Sources Events Mijn blog(Nederlands)
Religion Subjects Images Queries Links Contact Do not fly Iberia
This is a non-commercial site. Any revenues from Google ads are used to improve the site.

Custom Search
Quote of the day: Even the sons of Mithridates were butche
Notes
Display Latin text
Display Dutch text


Ovid XIV Chapter 20: 829-851 The deification of his wife Hersilia
Next chapter
Return to index
Previous chapter
His wife, Hersilia, was mourning him as lost, when royal Juno ordered Iris to descend to her, by her rainbow path, and carry these commands, to the widowed queen: 'O lady, glory of the Latin and Sabine peoples, worthy before to have been the wife of so great a hero, and now of Quirinus, dry your tears, and if it is your desire to see your husband, follow me and seek the grove, that flourishes on the Quirinal hill and shades the temple of Rome's king.' Iris obeyed, and gliding to earth along her many-coloured arch addressed Hersilia as she had been ordered. She, hardly raising her eyes, replied, modestly: 'O goddess (since it is not easy for me to say who you are, but it is clear you are a goddess), lead on: O, lead on, and show me my husband's face. If only the fates allow me to see him once, I shall declare I have been received in heaven.' Without delay, she climbed to Romulus' hill, with Iris, the virgin daughter of Thaumas. There a star fell, gliding from sky to earth, and Hersilia, hair set alight by its fire, vanishes with the star in the air. The founder of the Roman city receives her in his familiar embrace, and alters her former body and her name, and calls her Hora, who, a goddess now, is one with her Quirinus.

Event: Apotheosis of Hersilia

Hersilia, Romulus’ echtgenote, beweende haar man... Toen gaf Juno Iris de opdracht van haar regenboog af te dalen om de weduwe de volgende boodschap te brengen: "Vrouw, vergiet geen tranen meer, jij die zo’n edel sieraad bent van Latium en het Sabijnse volk. Jij, die met eer Romulus’ eerste echtgenote was, bent nu die van Quirinus. Als je je echtgenoot wilt weerzien, leid ik je tot aan het bos dat met zijn loof het heiligdom van Rome’s vorst beschaduwt op Quirinus’ heuvel."

Hersilia durfde uit ontzag nauwelijks haar blik opslaan maar zei: " Godin, ik weet geen naam om je aan te spreken, maar ik weet zeker dat je een godin bent, leid me. Leid me naar de plek waar ik mijn man kan zien. O, als ik dit nog eenmaal beleven mag, voel ik me als het ware in de hemel. Toen beklom Hersilia, geleid door Iris, Romulus’ heuvel. Daar daalde plots vanuit de lucht een ster op de aarde neer. De ster gaf Hersilia een lichtkrans van stralend haar en tilde haar hoog in de hemel. Hersilia werd er ontvangen in de armen van haar Romulus. Hij veranderde haar naam en noemde haar Hora en ze is nu de godin naast Quirinus.